Korte Theorie

De  benamingen van de onderdelen waaruit de hoef bestaat.

De onderkant van de hoef:

Hoef

Wanneer we deze hoef bekijken zien we enkele bijzondere kenmerken van natuurlijk bekappen:

  • De hoefwand is bijna gelijk aan de zool.

  • De zool is erg hard, dode zool wordt verwijderd.

  • De steunsels zijn kort gemaakt zodat ze geen drukkingen veroorzaken op onderliggende onderdelen. ( laat ik iets langer tegen het uitschuiven)

  • De straal is lang en zorgt voor perfect schokdemping.

  • De toon is kort en zorgt voor een snelle afwikkeling van de hoef

  • De kwartieren zijn hol voor een goede werking van het hoefmechanisme.

 

Een doorsnede van de hoef:

Hoef

De blauwe stippenlijn geeft de horizontale stand van het hoefbeen weer. Het hoefbeen op deze foto lijkt erg schuin te staan, dat komt omdat het hoefbeen binnenin hol is. Wanneer we een dwarsdoorsnede van de hoef maken, bekijken we eigenlijk de holle binnenkant van het hoefbeen.

 

Werking van een gezonde hoef:

Hoefmechanisme

In een paardenbeen zitten geen terugslagklepjes, in tegenstelling als bij de mens. Deze klepjes zorgen ervoor dat het gebruikte bloed niet terug naar beneden stroomt.
Het systeem wat bedoeld is om het bloed in een paardenvoet te laten circuleren en weer naar boven te stuwen, noemt men het hoefmechanisme. Een goedwerkend hoefmechanisme zorgt voor een goede doorbloeding. Dat is zeer belangrijk, want daardoor worden alle afvalstoffen in de hoef opgeruimd en dit houdt je paard gezond. Maar hoe werkt dit hoefmechanisme nu eigenlijk?

Wanneer het paard zijn hoef neerzet op de grond, dan zet zijn hoef uit. De hoef vraagt hierdoor om meer bloed. Als het paard zijn hoef vervolgens optilt, dan veert de hoef terug waardoor het bloed gaat circuleren.
Dit uitzetten en krimpen werkt dus als een soort pomp.

De pompende werking van een hoef wordt ernstig gehinderd door het hoefbeslag.
De hoeven van een paard met hoefijzers kunnen niet goed uitzetten en terugveren. Bovendien loopt het paard niet op de zool en de straal, maar wordt al het gewicht volkomen onnatuurlijk via de hoefwand op het ijzer afgeleid.
Let wel op! Het is niet altijd interessant om een oud paard, dat al heel zijn leven op ijzers staat, plots op blote voeten te zetten. De hoef heeft zich al die jaren aangepast aan de ijzers, als het op die moment goed gaat, verander de situatie dan niet!

Een blote gezonde hoef is in staat om hoogteverschillen tot ongeveer 2 cm op te vangen. Hierdoor worden de gewrichten van je paard ontlast.

 

Mogelijke problemen:

Wittelijn separatie (Losse hoefwand)

Wittelijn seperatie is een slechte verbinding van de hoefwand en het hoefbeen. De verbindingslamellen zijn dan zover uit elkaar getrokken dat er eigenlijk geen verbinding in het onderste gedeelte van de hoef overblijft. Vanaf de kroonrand wordt de verbinding dan weer hersteld. De pijn die ontstaat door de uit elkaar getrokken verbindingslamellen is te vergelijken met een ingescheurde vingernagel.
Zeker als de nagel ook nog eens te lang is, zul je pijn voelen bij elke aanraking. Wij mensen knippen dan de nagel zo kort mogelijk af om de gevoeligheid of pijn te beperken. Hetzelfde geldt voor de hoefwand van het paard. Je moet hier wekelijks aandacht aan besteden.

 

Brokkelhoeven

Brokkelhoeven kunnen bijvoorbeeld ontstaan door:

  • Verkeerde voeding

  • Een slecht werkend hoefmechanisme met slechte doorbloeding als gevolg

  • Vastnagelen van hoefijzers

Bij brokkelhoeven is het in ieder geval belangrijk om de hoeven eens in de twee weken bij te raspen. De hoef zal dan sneller groeien en vanzelf sterker worden.


Hoefbevangenheid

Bij hoefbevangenheid is het belangrijk dat de pijn in de hoeven verlicht wordt. De dierenarts maakt in de meeste gevallen een behoorlijke opening in de zool of de toon, zodat etter (pus) naar buiten kan. Dit verhelpt of verzacht in elk geval de pijn. Als je zelf een blauwe nagel hebt kan de huisarts een gaatje in je nagel boren waardoor de druk en de pijn die je onder de nagel voelt zal verdwijnen. In geval van hoefbevangenheid gebruikt men vaak verband. Hoefschoenen kunnen dit verband vervangen. Men brengt jodium of een ander bacteriedodend middel aan in de schoen, zodat de hoef steriel blijft. Natuurlijk moet je de schoen dagelijks grondig uitspoelen.

In tegenstelling tot wat vaak wordt beweerd, is beweging van het paard juist heel belangrijk! Beweging en het herstellen van het hoefmechanisme zorgen voor een verhoogde bloedcirculatie. De afvalstoffen, dus óók die in de hoeven, worden door deze verhoogde bloedcirculatie opgeruimd. De schoenen beschermen nu de hoef waardoor het paard geen pijn meer voelt en weer in staat is om te stappen of te draven.


Peesproblemen

Een paard dat doorgaans landt op de toon zal de diepe buigpees te veel belasten. Ook invloeden van buitenaf, zoals een klap op de buitenkant van het been, kunnen zorgen voor peesproblemen. Natuurlijk bekappen helpt tegen de overbelasting van de pees doordat ze de met hun flexibele capaciteit schokken opvangen. Bovendien wordt door het juiste afwikkelpunt de kracht op de pees behoorlijk verminderd, vooral in het hoefkatrolgedeelte.


Gekanteld hoefbeen

Voorkomen is natuurlijk beter dan genezen, zorg ervoor dat het hoefbeen ongeveer evenwijdig met de grond staan.
Wanneer je een stevige witte lijn hebt is het onmogelijk dat het hoefbeen gaat kantelen.
 
Als de verbinding tussen de hoefwand en het hoefbeen verbroken is, oefent de diepe buigpees een grotere kracht uit dan de strekpees. Hierdoor is het mogelijk dat het hoefbeen een stukje naar achteren en naar beneden verschuift. De zoollederhuid raakt vervolgens beschadigd en in het ergste geval zakt het hoefbeen door de zool naar buiten. Hier kunnen hoefschoenen nog een belangrijke rol spelen. In dat geval kan je de zool aan de binnenkant van de schoen enigszins uithollen op de plaats waar het hoefbeen zich bevindt. De druk op de zool wordt daardoor weggenomen, zodat de hoefwand en de straal de schok opvangen.


Hoefkatrolontsteking

Oorzaken van hoefkatrolontsteking zijn onder andere een slecht werkend hoefmechanisme en het te ver doorbuigen van de zool.
Oorzaken van het doorbuigen:

  • De hoefwand is te lang

  • De steunen zijn te hoog

  • De hoef is beslagen

  • De straal is te ver uitgesneden

Bovenstaande oorzaken zorgen voor een extra diepe doorbuiging van de zool van ongeveer 15 tot 20 mm. Dit veroorzaakt een grote kracht op de diepe buigpees. Hierdoor wordt de vloeistof (een soort smeermiddel) weg geperst tussen het straalbeen en de diepe buigpees en ontstaan er problemen in het kraakbeen van het straalbeen. De zenuwen raken geïrriteerd en veroorzaken dan pijn bij het paard.

In veel gevallen kan dit als volgt opgelost worden:

  • Verwijderen van het hoefijzer

  • Inkorten van de hoefwand

  • Afronden van de toon (opzet maken)

  • Intact laten van de straal